Beyond Bulls & Bears

Plaatselijke blik op Thailand

Dit artikel is ook beschikbaar in: Engels Frans Pools

Na maanden van politieke crisis, protesten en de dreiging van escalerend geweld tussen de twee machtsblokken – het People’s Democratic Reform Committee (PDRC), een oppositiegroep die bekend staat als de ‘geelhemden’, en het United Front for Democracy against Dictation (UDD), de regeringsgezinde ‘roodhemden’ – is in Thailand in mei de krijgswet afgekondigd. Dennis Lim, Senior Executive Vice President en Senior Managing Director, Templeton Emerging Markets Group, gelooft dat er ondanks de huidige problemen in Thailand nog heel wat argumenten zijn om in het land te beleggen, en redenen om optimistisch te zijn over zijn toekomst. Na zijn recente bezoek aan het land deelt hij zijn kijk op de situatie in Thailand.Lim_Thailand_1

Dennis Lim, Senior Executive Vice President
Senior Managing Director
Templeton Emerging Markets Group  

Vroeg in de ochtend van dinsdag 20 mei 2014 kondigde de Chef van de Generale Staf van Thailand de krijgswet af in het koninkrijk. Twee dagen later werd de verkozen regering ontbonden en was de staatsgreep een feit.

De militaire staatsgreep kwam er na een periode van meer dan zes maanden van politieke oproer in Thailand. De antiregeringsprotesten, onder aanvoering van oppositieleider Suthep Thaugsuban, sleepten bijna een half jaar aan, vóór premier Yingluck Shinawatra ten slotte door het Grondwettelijk Hof van het land werd afgezet wegens vermeend machtsmisbruik. Samen met haar werd ook ongeveer een derde van haar kabinetsleden aan de kant gezet. De overblijvende kabinetsleden vormden al snel een nieuwe ‘overgangsregering’, die echter ook geen lang leven beschoren was.

Voor veel Thailanders en Thailand-waarnemers (ondergetekende inbegrepen) behoren militaire staatsgrepen bijna tot de orde van de dag in het land. Sinds de monarchie in 1932 afstand deed van haar politieke macht is dit de 12e militaire coup, wat neerkomt op een gemiddelde van één staatsgreep om de 6,8 jaar. Tellen we daar nog de pogingen tot staatsgreep toe, dan komt het totale aantal al dan niet geslaagde staatsgrepen nog hoger uit. De vorige coup vond plaats in 2006, toen de militairen de macht overnamen op het moment dat de verkozen premier Thaksin Shinawatra in New York was voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.

Twee weken nadat de generaals de leiding van het land hadden overgenomen, besloot ik een bezoek te brengen aan Bangkok. Mijn Thaise werkvergunning, waarmee ik Thaise bedrijven en ons eigen kantoor in Bangkok zo vaak als ik wil in de loop van het jaar kan bezoeken, vervalt eind juni. Dit was dus het geschikte moment om mijn vergunning te laten verlengen voor een jaar en meteen met eigen ogen te onderzoeken welke impact deze laatste coup heeft op de bedrijfscontext in het land.

Ik landde in Thailand op 1 juni. Enkele dagen daarvoor hadden betogers nog gedreigd tijdens het weekend massaal te protesteren tegen de coup. Dat zou een directe overtreding zijn van het verbod van de militaire regering tegen samenkomsten van meer dan vijf personen. De betogers waren van plan samen te komen in het Rachaprasong-district, in het hart van Bangkok, waar ik normaliter zou verblijven. Het leger kondigde aan dat het dat weekend echter nadrukkelijk op straat zou patrouilleren en niet zou aarzelen om het hele gebied af te grendelen als de betogers er naartoe trokken. Ik boekte dan ook een alternatief hotel buiten het stadscentrum, je weet maar nooit.

Toen ik van de luchthaven naar de stad reed, was er minder verkeer dan gewoonlijk op de wegen. De chauffeur vertelde me dat de meeste mensen door het uitgaansverbod van middernacht tot 4 uur ’s ochtends verkozen thuis te blijven. Hij zei ook dat de militaire staatsgreep voor hem als taxichauffeur weinig veranderde. Hij vertelde dat de stad al het hele weekend kalm was gebleven en dat er geen ‘grote protesten’ waren.

Toen ik in mijn hotel aankwam, voelde ik wel dat de activiteit er op een laag pitje stond door de angst voor de protesten. De portier was opgetogen eindelijk een gast te zien, en wilde me absoluut helpen met mijn ene kleine tas. Ik zei dat ik het wel alleen afkon, maar hij wilde niet loslaten. Hij was misschien bang dat ik van mening zou veranderen en meteen weer naar de luchthaven zou vertrekken! Ik liet mijn tas in mijn kamer en ging een wandeling door de stad maken.

Het was een warme, aangename nacht. Het regenseizoen komt er echter aan en over enkele weken gaat het elke avond regenen. Het was 21.30 uur en de straten waren wat rustiger dan gewoonlijk, maar nergens viel een soldaat te bespeuren. Door de angst voor de betogers waren sommige winkels het hele weekend dicht gebleven, maar veel andere waren gewoon open. Er waren mensen in de straten. Ik stapte een buurtwinkel binnen en kocht een blik frisdrank om al wandelend op te drinken.

De volgende ochtend bracht ik een bezoek aan een bank in Thailand. Een van de senior executives van de bank heette me hartelijk welkom. Hij vertelde dat de politieke onzekerheid van de afgelopen zeven maanden de zaken er weliswaar niet makkelijker op had gemaakt, maar dat het voor de rest grotendeels ‘business as usual’ was. Hij zei ook dat de coup uiteindelijk misschien een goede zaak voor het land zou blijken, nu de politieke impasse eindelijk was doorbroken. Vóór de generaals het roer in handen namen, was de overheidsbegroting al meerdere maanden bevroren. De generaals hebben intussen plannen aangekondigd om de overheidsuitgaven voor de bouw van wegen, bruggen, metro’s enz. weer op te starten.

Druk verkeer op de weg in Thailand, bij Siam Square.
Druk verkeer op de weg in Thailand, bij Siam Square.

De militairen hebben een ‘adviesraad’ opgericht om het land te besturen tot er verkiezingen worden uitgeschreven, wat over zo’n 15 maanden zou moeten gebeuren. Het viel me op dat de adviesraad vertegenwoordigers omvat van verschillende politieke groeperingen, zelfs vertegenwoordigers van de Puea Thai Party van de afgezette premier Yingluck. Het ziet ernaar uit dat de Thaise militairen alles in het werk stellen om een langetermijnoplossing uit te dokteren.

Tijdens de lunch had ik een gesprek met een Thaise analist die een zelfde verhaal vertelde. Sinds vorig jaar was de economie vertraagd omdat de overheidsuitgaven voor infrastructuur- en andere projecten vastzaten. De dagelijkse straatprotesten onder aanvoering van Suthep hadden ook een impact op de belangrijke toeristische sector. Steeds meer toeristen annuleerden hun reis door de wereldwijd vertoonde beelden van betogingen en onlusten, ook al bleven de protesten beperkt tot een klein deel van Bangkok en was er in de rest van het land weinig van te merken. Het was duidelijk dat er iets moest gebeuren om de economische groei weer op koers te krijgen.

Ik sprong binnen bij ons kantoor in Bangkok om te overleggen met onze analisten Nont Lewchalermwong en Aek Mahaphan. Zowel Nont als Aek zijn hard aan het werk om koopjes voor de Templeton Emerging Markets Group op te sporen in de huidige context. Nont vertelde: “De meeste mensen buiten Thailand denken dat het land in chaos verkeert, maar dat is zeker niet het geval. Sinds de staatsgreep is de aandelenbeurs zelfs 3% gestegen.[1] Voor de meeste bedrijven is het business as usual.”

De volgende dag trok ik naar het One Stop Center for Visa and Work Permit, om de verlenging van mijn werkvergunning aan te vragen. Dat was zoals gewoonlijk een drukke bedoening. Ik trok mijn nummer en moest dan enkele uren wachten. Ik keek rond en stelde vast dat er heel wat Japanse expats waren die een werkvergunning kwamen halen, wat de sterke toename van de directe investeringen vanuit Japan weerspiegelt. Er waren ook mensen uit andere delen van Zuidoost-Azië, Korea en China. Het lijkt me dat de politieke problemen geen significante impact hebben gehad op het aantal buitenlanders dat Thailand bezoekt om professionele redenen.

Toen ik terugreed naar de luchthaven, hield ik onderweg halt in het zakendistrict Silom, een buurt in Bangkok waar veel kleine bedrijven en eethuisjes te vinden zijn. Er liep veel volk rond. Overal waren er straatverkopers en eetstalletjes. De straten zaten vol taxi’s, auto’s en motorfietsen. De beruchte verkeersopstoppingen van Bangkok waren hier duidelijk niet verdwenen.

Shopping in Silom, Thailand.
Shopping in Silom, Thailand.

Thailand wordt momenteel geconfronteerd met een hele reeks uitdagingen, die op korte termijn druk kunnen zetten op zijn economie. En wij zijn zeker niet blind voor de mogelijkheid dat de politieke problemen nog verder toenemen. Maar als beleggers die al vele jaren actief zijn in Thailand hebben wij er vertrouwen in dat het land weer overeind kan komen. En na mijn recente bezoek aan het land blijf ik geloven dat er nog heel wat redenen zijn om hier beleggingsopportuniteiten te zoeken. Ik ben er ook van overtuigd dat het belangrijk is om verder te kijken dan de koppen in de kranten. Soms merk je dan dat het echte verhaal heel anders klinkt – veel minder spectaculair ook.

U kunt meer lezen over de kijk van de Templeton Emerging Markets Group op Thailand in de blog van Mark Mobius: Thailand: land van spanningen en veerkracht. 

(foto-onderschrift: winkelen in Silom, Thailand)

De verklaringen, meningen en analyses van Dennis Lim zijn louter bedoeld ter informatie, zij mogen niet worden beschouwd als individueel beleggingsadvies of een aanbeveling om te beleggen in welke effecten dan ook of om welke beleggingsstrategie dan ook te gebruiken. Omdat markt- en economische omstandigheden snel kunnen veranderen, betreffen de opmerkingen, opinies en analyses de datum van dit document en kunnen zij zonder voorafgaand bericht veranderen. Dit document is niet bedoeld als een volledige analyse van alle wezenlijke feiten betreffende een land, regio, markt, sector, belegging of strategie.

U kunt meer inzichten van Franklin Templeton Investments in uw inbox ontvangen. Schrijf in op de Beyond Bulls & Bears blog.

Voor tijdige beleggingstips kunt u ons volgen op Twitter @FTI_Global en op LinkedIn.

Belangrijke wettelijke informatie

Alle beleggingen gaan met risico’s gepaard, waaronder een mogelijk verlies van het ingelegde kapitaal. De waarde van beleggingen kan zowel dalen als stijgen en beleggers krijgen mogelijk niet het volledige ingelegde bedrag terug. Beleggingen in buitenlandse effecten houden speciale risico’s in, zoals wisselkoersschommelingen, economische instabiliteit en politieke ontwikkelingen. Beleggingen in landen met een opkomende markt, waar frontiermarkten een subset van vormen, gaan gepaard met grotere risico’s die verband houden met dezelfde factoren, boven op de risico’s die verbonden zijn aan hun relatief geringe omvang, de lagere liquiditeit en het gebrek aan een gevestigd wettelijk, politiek, zakelijk en sociaal kader om effectenmarkten te ondersteunen. Omdat deze kaders doorgaans nog minder ontwikkeld zijn op de frontiermarkten, en gelet op diverse factoren zoals het hogere risico van extreme koersvolatiliteit, illiquiditeit, handelsbarrières en deviezencontroles, gelden de risico’s van de opkomende markten nog sterker voor frontiermarkten.


[1] Bron: Bloomberg LP; Stock Exchange of Thailand (SET) per 5 juni 2014. Een index wordt niet beheerd, en er kan niet direct in een index worden belegd. Het rendement in het verleden vormt geen waarborg voor toekomstige resultaten.