Pośród byków i niedźwiedzi

Reorganizacja posiedzeń EBC: konsekwencje dla inwestorów

Ten artykuł dostępny jest także w: angielski holenderski francuski włoski niemiecki hiszpański

Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego ma za sobą ostatnie comiesięczne posiedzenie. Od stycznia 2015 r., posiedzenia, podczas których podejmowane są decyzje dotyczące poziomów stóp procentowych i innych elementów polityki dotyczącej strefy euro, będą odbywały się co sześć tygodni. Choć ta zmiana nie była zbyt szeroko komentowana przez większość rynkowych obserwatorów, David Zahn, szef zespołu ds. europejskich instrumentów o stałym dochodzie i zarządzający portfelami inwestycyjnymi w grupie Franklin Templeton Fixed Income Group®, uważa ją za znaczące wydarzenie, które może mieć ważne konsekwencje dla inwestorów.

David Zahn
David Zahn

David Zahn, CFA®, FRM
Szef zespołu ds. europejskich instrumentów o stałym dochodzie
Starszy wiceprezes / zarządzający portfelami inwestycyjnymi
Franklin Templeton Fixed Income Group®

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (EBC) o zmianie cyklu posiedzeń Rady Prezesów i zaprzestaniu comiesięcznego podejmowania decyzji dotyczących polityki pieniężnej ma interesujące implikacje dla inwestorów, związane, między innymi, z potencjalnie mniejszą zmiennością polityki banku centralnego.

Do tej pory, Rada Prezesów EBC, w skład której wchodzą prezesi krajowych banków centralnych z 18 państw członkowskich strefy euro oraz członkowie zarządu EBC, spotykała się w pierwszy czwartek każdego miesiąca, by podejmować, a następnie ogłaszać decyzje o ewentualnych zmianach polityki pieniężnej banku centralnego eurolandu. W lipcu 2014 r., bez większego rozgłosu zapowiedziano zmianę tego harmonogramu na model przypominający zasady przyjęte przez amerykańską Rezerwę Federalną (Fed), przewidujący organizację posiedzeń co sześć tygodni.

Podobną propozycję „rozciągnięcia” cyklu posiedzeń przedstawił komitet ds. polityki pieniężnej (MPC) angielskiego banku centralnego (Bank of England), jednak wdrożenie nowych zasad wymaga ratyfikacji przez parlament i jest mało realne w 2015 r. Sytuacja jest jednak interesująca, ponieważ może się okazać, że EBC, MPC i Fed będą podejmować swe decyzje w tych samych tygodniach.

Zahn ECB schedule

W najbliższej przyszłości, czasowe przybliżenie posiedzeń EBC i Fedu nie musi mieć dużego znaczenia, ponieważ te dwa banki centralne realizują rozbieżną politykę. Jeżeli chodzi natomiast o dłuższą perspektywę, korelacja takich działań, jak zaostrzanie polityki czy redukowanie stóp, może być łatwiejsza, gdy decyzje będą podejmowane w odstępie maksymalnie jednego tygodnia.

Inwestorzy muszą być świadomi znaczenia tych zmian i ich potencjalnego wpływu na ich inwestycje. Przykładowo, w przypadku wydłużonego cyklu posiedzeń EBC, a potencjalnie także MPC, decyzje podejmowane przez banki centralne mogą wywoływać mniejsze wahania. Obecnie, natychmiast po zakończeniu jednego posiedzenia komentatorzy już zaczynają przewidywać wynik kolejnego.

Krok ten może także zmienić podejście banków centralnych do sposobu komunikacji z rynkami, wraz z wyeliminowaniem platformy umożliwiającej comiesięczne informowanie uczestników rynku. Sześć tygodni to niezbyt długo, ale dostatecznie długo, by oczekiwać bardziej progresywnego nastawienia banków centralnych. Ponadto, wystąpienia członków rady EBC mogą być teraz analizowane ze znacznie większą uwagą, podobnie jak wystąpienia członków rady Fedu.

Obserwatorzy rynkowi oczywiście już teraz uważnie słuchają komunikatów EBC, ale jednocześnie uważają, że mogą poczekać do czasu kolejnego comiesięcznego posiedzenia EBC, by wysłuchać oficjalnego stanowiska szefa EBC, Mario Draghiego.

Z entuzjazmem przyjąłem, ponadto, niedawne zobowiązanie Bank of England do ujawniania szerszych informacji dotyczących posiedzeń komitetu MPC, włącznie z częstszą publikacją protokołów, a nawet publikowaniem nagrań z posiedzeń po upływie ośmiu lat, dzięki czemu będziemy mogli wysłuchać pełnej treści prowadzonych rozmów.

Jak pokazała Rezerwa Federalna, przejrzystość może być całkiem przydatna w przekazywaniu rynkowi sposobu myślenia banku centralnego.

CFA® i Chartered Financial Analyst® to zastrzeżone znaki handlowe stanowiące własność CFA Institute.

Przedstawione komentarze, opinie i analizy wyrażają wyłącznie osobiste poglądy zarządzającego, są przedstawione wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowią indywidualnych porad inwestycyjnych ani zachęty do kupna, sprzedaży ani utrzymywania jakichkolwiek papierów wartościowych czy stosowania jakiejkolwiek strategii inwestycyjnej. Informacje zawarte w niniejszym dokumencie nie mają charakteru porad prawnych ani podatkowych. Informacje zawarte w niniejszym dokumencie są aktualne wyłącznie na dzień publikacji, mogą ulec zmianie bez uprzedniego powiadomienia i nie stanowią kompletnej analizy wszystkich istotnych faktów dotyczących jakiegokolwiek kraju, regionu, rynku czy inwestycji.

Dane pochodzące z zewnętrznych źródeł mogły zostać wykorzystane na potrzeby opracowania niniejszego dokumentu. Takie dane nie zostały odrębnie zweryfikowane, potwierdzone ani poddane kontroli przez Franklin Templeton Investments (FTI). FTI nie ponosi żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek straty wynikające z wykorzystania jakichkolwiek informacji zawartych w niniejszym dokumencie; inwestor może opierać swe decyzje na przedstawionych tutaj opiniach lub wynikach analiz wyłącznie na własne ryzyko. Produkty, usługi i informacje mogą nie być dostępne pod niektórymi jurysdykcjami i są oferowane przez podmioty powiązane z FTI i/lub przez dystrybutorów, w zależności od lokalnie obowiązujących przepisów. Aby dowiedzieć się, czy dane produkty i usługi są dostępne pod określoną jurysdykcją, należy skonsultować się z profesjonalnym doradcą finansowym.

Jakie jest ryzyko?

Wszelkie inwestycje wiążą się z ryzykiem, włącznie z ryzykiem utraty zainwestowanego kapitału. Wartość inwestycji może rosnąć lub spadać i istnieje ryzyko utraty części zainwestowanych środków. Zmiany stóp procentowych mogą mieć wpływ na wartość portfela i zwrot z inwestycji. Ceny obligacji generalnie poruszają się w kierunku przeciwnym do kierunku zmian stóp procentowych. Gdy zatem rynkowe ceny obligacji utrzymywanych w portfelu będą korygowane pod wpływem podwyżek stóp procentowych, rentowność portfela może pójść w dół. Inwestowanie w instrumenty zagraniczne wiąże się z dodatkowym ryzykiem, np. dotyczącym wahań kursów wymiany, niestabilności gospodarczej czy zmian na arenie politycznej. Inwestycje na rynkach wschodzących obarczone są jeszcze większym ryzykiem wynikającym z tych samych czynników, oprócz typowych dla nich ryzyk związanych z względnie niewielkimi rozmiarami i mniejszą płynnością.